از   یک   کلام   جانفزا   ,   صد   مرده   احیا   میکنی

هنگام    تعلیم    سخن    ,    کار   مسیحا    میکنی


هر دم  که  میگویی  سخن , جان میدهی ما را به تن 

در  جان  دمیدن   در   بدن  ,   اعجاز  عیسی  میکنی


با  دانش  خود   هر  زمان  ,  بخشی   حیات   جاودان

خضری   و   اب   زندگی  ,   در   ساغر   ما   میکنی


دستت  چو  شد  از  گچ  سپید ,   امد  ید  بیضا پدید

یعنی  به   هنگام   عمل  ,   اعجاز   موسی  میکنی


نوحی  و  با  کشتی  خود ,  ما  را  به  ساحل میبری

چون  ناخدایی  با  خدا  ,   رو    سوی   دریا   میکنی


طاغوت ها  شد   سرنگون   ,    از   ضربه   گفتار  تو

هم  چون  خلیل  بت  شکن ,  راز  بت  افشا  میکنی


موسی  یدی   عیسی   دمی   ,   فرزند  پاک  ادمی

در    کار    ادم    پروری    ,    پیغمبری   ها   میکنی


احمد معلم بوده است ,  خود  این سخن فرموده است

با  پیروی  از   نقش   او   ,  نقش  خود   ایفا   میکنی


شغل   تو   شغل   انبیائ   ,   گفت   تو    گفتار  خدا

اقرا   باسمه   گویی   و   درس خود  انشائ   میکنی


نادان که جانش مرده است کوری که دل افسرده است

با   معجز   خود   هر   دو   را   ,  دانا   و   بینا  میکنی


با  مهر  و  با  لطف  و  صفا  ,  دل  را  تسلی  میدهی

با  دانش  و   دین  و   هنر  ,  جان   را   مداوا   میکنی


جوینده     یابنده ای     ,    در     کشف     استعدادها

 هر    گوهر    نایاب   را   ,   با   شوق   پیدا   میکنی


بس   قوه ها   اید  به  فعل  ,   از    قدرت    گفتار   تو

هر   غنچه ی  نشکفته  را , چون  گل  شکوفا   میکنی


انسان    انسان    پروری   ,   گر  در   حقیقت   بنگری

در  نقش  شاگردان   خود  ,   خود   را   تماشا  میکنی


تنها  نه  با  علم   و    عمل   ,    اندیشه ها    میپروری

از   عشق   در   دلهای   ما  ,  صد  شور  بر  پا  میکنی


در     پرتو     خود    ساختی   ,  از ذره ها  خورشید ها

هر    روز    خورشید    دگر   ,    تقدیم    دنیا    میکنی


هرگز    نداری    غیر   حق   ,   از   حق     تمنای  دگر

گر   غیر   حق   باشد   یقین   ,   ترک    تمنا    میکنی


                شاد و پیروز و سربلند باشید